Transakcje związane z wydobyciem, produkcją, eksportem i dystrybucją ropy naftowej stanowią bardzo ważny element gospodarek praktycznie wszystkich państw świata. Wahania cen tego niezwykle wartościowego surowca wpływają na kondycję globalnych rynków.
Jak doskonale wiadomo za ropę naftową oraz liczne inne towary notowane na giełdach płaci się w dolarze amerykańskim. Z tego powodu waluta ta ma charakter międzynarodowy i nie jest związana tylko z kondycją amerykańskiej gospodarki.
Jakie zatem znaczenie ma ropa naftowa dla kursu dolara w praktyce? Jak przekłada się to na światową gospodarkę? Przekonamy się poniżej:
Znaczenie systemu petrodolara dla światowego rynku finansowego i gospodarki USA 
System petrodolara to zatem nic innego, jak system, w którym za ropę naftową płaci się w dolarze amerykańskim. Petrodolary to z kolei dolary zarobione dzięki sprzedaży ropy naftowej. W ten sposób nazywa się walutę gromadzoną przez państwa OPEC.
Stany Zjednoczone to największa gospodarka na świecie. Do rozwoju USA przyczyniło się wiele czynników, a jednym z nich było właśnie wprowadzenie systemu petrodolara.
Od 1973 roku, kiedy to dochody z tytułu eksportu ropy naftowej zaczęły być rozliczane w dolarach amerykańskich, władze Stanów Zjednoczonych budowały niezależną gospodarkę, która z czasem stała się jeszcze silniejsza niż była. Jak to się stało?
Po powiązaniu dolara z ropą naftową, kraje, które chciały kupić ropę musiały najpierw kupić amerykańską walutę, co zawyżało na nią popyt i prowadziło do jej umocnienia. Po prostu system petrodolara wymusił na krajach importujących ropę pozyskiwanie dolara z rynku.
To oczywiście oznaczało zwiększenie liczby transakcji na rynkach międzynarodowych wykonywanych w tej walucie. W efekcie mechanizm ten pozwolił Stanom Zjednoczonym na bieżące obsługiwanie deficytu krajowego i nieustanne życie na kredyt. Budowa tak silnej gospodarki przyczyniła się zaś do wzrostu stopy życiowej obywateli USA.
Dolar jako globalna waluta i “bezpieczna przystań”
Nie można także zapominać, że dolar odznacza się zdecydowanie największą płynnością na świecie. Oznacza to, że USD powszechnie w długim okresie pełni w stosunkach międzynarodowych funkcje pieniądza – czyli miernika wartości, środka płatniczego i środka tezauryzacji.
Dolar jest również szeroko wykorzystywany przez wiele państw do interwencji na rynkach walutowych w celu utrzymania kursu walutowego na pożądanym poziomie. Waluta amerykańska od czasu zakończenia II wojny światowej zajmuje także dominującą pozycję w transakcjach realizowanych na międzynarodowych rynkach walutowych.
Ponadto, jak już zostało wspomniane, większość globalnych rynków jest wyceniana właśnie w tej walucie, w tym praktycznie wszystkie surowce. Co więcej, nie jest żadną tajemnicą, że to amerykańskie rynki akcji oraz obligacje skarbowe USA mają największe globalne znaczenie.
W konsekwencji, jako że dolar reprezentuje największą gospodarkę świata oraz stał się jego podstawową walutą rezerwową, nie powinien dziwić fakt, że na całym świecie jest on powszechnie uznawany za zabezpieczenie na wypadek kryzysu lub dotkliwej recesji.
Koniec ropy rozliczanej w dolarach = załamanie USD? 
Obecnie, od kilku lat, wiele krajów próbuje obejść system petrodolara i rozliczać transakcje związane z ropą naftową w innych walutach. Do najważniejszych należą Rosja, Chiny, Zjednoczone Emiraty Arabskie i Iran.
Stany Zjednoczone, które potęgę swojej gospodarki w dużej mierze zawdzięczają fundamentom zbudowanym na tym systemie, oczywiście za wszelką cenę próbują do tego nie dopuścić.
Nieuchronnie wiązałoby się to bowiem ze spadkiem wartości dolara amerykańskiego, co z kolei niosłoby za sobą wzrost cen towarów pochodzących z importu i ograniczenie konsumpcji.
To wszystko bezpośrednio odbiłoby się właśnie na obywatelach. W tym miejscu warto wspomnieć, że jeśli petrodolar zostałby zniesiony, skutki byłyby widoczne nie tylko w gospodarce amerykańskiej, ale na całym świecie.
Potencjalne konsekwencje dla amerykańskiej i globalnej gospodarki
Na skutek deprecjacji dolara, władze USA mogłyby zadecydować o dalszym gwałtownym podwyższaniu stóp procentowych, co z jednej strony przyczyniłoby się do napływu kapitału zagranicznego i zwiększenia popytu na walutę, a z drugiej do kompletnego załamania rynku obligacji i ostatecznie gigantycznego kryzysu bankowego, którego zalążek mieliśmy w ostatnich tygodniach. 
To z kolei doprowadziłoby do dotkliwej recesji i zarazem niepohamowanego wzrostu bezrobocia. Co gorsza, jako że sytuacja na globalnych rynkach w dużej mierze wiąże się z kondycją dolara amerykańskiego, załamanie tej waluty najprawdopodobniej poskutkowałoby ich poważnym zachwianiem.