EBITDA określa zysk przed odsetkami, podatkami amortyzacją (z ang. earning before interest, taxes and amortization). Jest to alternatywny wskaźnik do dochodu netto. Pozwala on obliczyć zysk przed wpływem odliczeń księgowych i finansowych. EBITDA jest więc miarą rentowności. W jego obliczaniu pomija się koszty związane z inwestycją w aktywa trwałe.
Pomimo że nie jest to wskaźnik formalnie zdefiniowany, to jest on powszechnie wykorzystywany zarówno w Polsce, jak i na świecie. W USA SEC określił rekomendacje dla spółek giełdowych co do obliczania wskaźnika EBITDA, natomiast jeśli jakaś spółka, obliczając ten wskaźnik, nie bazując na rekomendacjach SEC, to musi to zaznaczyć w sprawozdaniu.
O czym pamiętać wykorzystując EBITDA?
Firmy czasem wykorzystują ten wskaźnik, gdy nie mają dużych dochodów netto. Czasem może to być próba odwrócenia uwagi inwestorów od niedużej rentowności. Na uwagę zasługuje fakt, jeśli firma, która do tej pory nie podawała tego wskaźnika, zaczyna zwracać na niego dużą uwagę.
Według zwolenników tego wskaźnika jaśniej prezentuje on sytuację firmy niż inne wskaźniki dzięki usunięciu wydatków.
Jednocześnie nie jest on pozbawiony wad. Przede wszystkim należy zaznaczyć, że nie podlega on zasadom Gaap. Z tego powodu jego obliczenia mogą różnić się w zależności od firmy.
Obliczając ten wskaźnik, zakłada się, że za rentowność odpowiada jedynie działalność operacyjna. Ponadto pomijane są koszty niezbędne do finansowania kapitału obrotowego. Do tego jest podatny na optymalizację księgową, co sprawia, że nie jest to wskaźnik, którym można wiarygodnie porównywać sytuację różnych firm.
Dlatego też, pomimo że EBITDA jest wskaźnikiem, który cieszy się dużą popularnością, to nie należy podejmować decyzji inwestycyjnych tylko na podstawie niego.