Opcje są pochodnymi instrumentami finansowymi, które opierają się na bazowych papierach wartościowych, dają one prawo do zakupu lub sprzedaży po ustalonej cenie, w ustalonym okresie. Możliwe jest handlowanie opcjami zarówno na rynku nieregulowanym, jak i na giełdzie.
[cmsmasters_sidebar shortcode_id=”jnlvyohb25″ sidebar=”midzy-postami-250×300″ classes=”reklamamobile”]
Co należy wiedzieć o opcjach?
Przede wszystkim należy pamiętać, że opcje są bardzo wszechstronnym produktem inwestycyjnym, co przekłada się na ich popularność. Inwestowanie w opcje wymaga dwóch stron transakcji — nabywcy i wystawcy. Ponadto opcje dają prawo, ale nie obowiązek kupowania czy też sprzedawania aktywów bazowych. Wyróżniamy dwa rodzaje opcji:
- Opcje kupna, które pozwalają na zakup aktywów po określonej cenie w określonym czasie.
- Opcje sprzedaży, które pozwalają na sprzedaż aktywów po określonej cenie w określonym czasie.
Warto zauważyć, że każda umowa opcji ma datę wygaśnięcia — do tego terminu posiadacz opcji musi skorzystać z posiadanego kontraktu w przypadku opcji amerykańskich. Natomiast opcje europejskie mogą być wykonywane tylko w określonym terminie.
Każdy handlowiec i inwestor może inwestować w opcje z innych powodów, jednak większość z nich możemy przydzielić do którejś z dwóch grup:
- Inwestowanie w celu osiągnięcia zysków. Inwestowanie w opcje ma bardzo duży potencjał zarabiania, co pokaże przykład omówiony w dalszej części.
- W celu zabezpieczenia swoich inwestycji, zmniejszenia ekspozycji swojego portfela inwestycyjnego na ryzyko.
Bez względu na przyjętą strategię warto pamiętać o tym, że inwestowanie wiąże się z ryzykiem. Dlatego trzeba rozsądnie podchodzić do możliwości, jakie daje inwestowanie w opcje.
Pozycja długa i krótka w opcjach
Podczas inwestowania w opcje możemy wyróżnić dwie pozycje, pozycję długą, czyli nabycie opcji, oraz pozycję krótką, czyli wystawienie opcji. Możliwe są tak naprawdę cztery sytuacje:
- Pozycja długa w opcjach kupna. Polega ona na nabyciu opcji kupna w zamian za prowizję. Nabywca zabezpieczył tym samym cenę akcji i jeżeli ona wzrośnie, to zgodnie z umową będzie on mógł kupić akcje po ustalonej cenie. Jednak jeżeli cena akcji spadnie, to będzie on mógł zrezygnować z zakupu, ponosząc stratę w wysokości zapłaconej premii.
- Pozycja długa w opcjach sprzedaży. Działa w sposób analogiczny jak pozycja długa w opcjach kupna, z tym że zabezpiecza nabywcę przed sytuacją, w której cena rynkowa będzie wyższa niż cena wykonania. W takiej sytuacji nabywca może zrezygnować z zakupu, ponosząc stratę w wysokości zapłaconej premii. Natomiast jeżeli cena instrumentu finansowego spadnie, to może zrealizować umowę po ustalonych cenach osiągając w ten sposób zysk.
- Pozycja krótka w opcjach kupna. Polega na wystawieniu opcji kupna. Osoba wystawiająca opcję zobowiązuje się do jej sprzedaży w określonym terminie po ustalonej cenie w zamian za premię, którą płaci nabywca opcji. Jeżeli cena rynkowa będzie niższa, to wtedy wystawca osiąga zysk w postaci zapłaconej premii. Jednak jeżeli cena będzie wyższa, to wystawca ponosi stratę, ponieważ jest zobowiązany sprzedać opcję po cenie niższej niż cena rynkowa.
- Pozycja krótka w opcjach sprzedaży działa w sposób analogiczny jak pozycja krótka w opcjach kupna. Tutaj również osoba, wystawiając opcję, zobowiązuje się do jej sprzedaży w ustalonym terminie po ustalonej cenie i w zamian otrzymuję prowizję. Jednakże tutaj wystawca osiąga zysk w postaci prowizji, gdy cena akcji będzie wyższa niż ustalona w umowie, natomiast stratę, gdy cena akcji będzie niższa.
Jak widać niezależnie od tego, jaką strategię inwestowania przybierzesz, to musisz liczyć się z ryzykiem. Różnica jest jedynie taka, że w przypadku opcji długich potencjalny zysk dla nabywców jest nieograniczony, natomiast potencjalna strata ograniczona wysokością prowizji. Dla nabywców inwestycje tego typu pozwalają ograniczyć ryzyko, ponieważ ich maksymalna strata jest ograniczona wysokością zapłaconej premii. Wadą może być natomiast konieczność zapłacenia tej prowizji z góry. Ponadto, jeżeli cena się zmieni, ale nie przekroczy ceny z umowy, to pomimo że w klasycznym inwestowaniu osiąga się zysk, to korzystając z opcji, ponosi się stratę.
Natomiast w przypadku opcji krótkich potencjalny zysk dla wystawców jest ograniczony prowizją, natomiast to potencjalna strata jest nieograniczona. Jednakże bycie wystawcą ma również zalety — otrzymuje on swoją prowizję z góry od nabywcy opcji. Również ta premia zmniejsza ewentualne straty, co w przypadku niewielkich zmian w kursie może przełożyć się na to, że prowizja pokryje ewentualne straty.
Przykład inwestowania w opcje
Załóżmy, że interesujesz się inwestycją w firmę Apple, gdy cena tych akcji wynosi 195 dolarów i spodziewasz się, że będzie rosnąć. Decydujesz się w takiej sytuacji na opcje kupna. Kupujesz jedną opcję z ceną wykonania 210 dolarów. Prowizja sprzedawcy wynosi 37 centów za akcję. Ty kupując 1 opcję, która składa się ze stu akcji, płacisz 37 dolarów prowizji.
Możliwości teraz są dwie:
- Cena akcji firmy spadła lub wzrosła, ale nie do poziomu wyższego niż określonego w umowie. W takiej sytuacji Ty możesz zrezygnować z umowy, twoja opcja wygaśnie bezwartościowo, natomiast Ty stracisz kwotę, którą przeznaczyłeś na premię.
- Cena akcji Apple osiągnęła poziom wyższy niż określona cena wykonania np. 211,5 dolara. Możesz w takiej sytuacji skorzystać z opcji nabycia akcji i kupić akcje za cenę określoną w umowie, a następnie sprzedać je od razu. W takiej sytuacji na każdej akcji zarabiasz 1,5 dolara (nabywasz je zgodnie z umową po 210 dolarów, natomiast sprzedajesz po 211,5 dolara), co przekłada się na 113 dolarów zysku. Oznacza to, że osiągnąłeś ponad 300% zysku. Jest to kwota o wiele większa, niż osoby, które inwestowały w klasyczny sposób i osiągnęły 8,4% zysku.
Ten przykład pokazuje, że inwestowanie w opcje jest z pewnością ciekawą możliwością, o której warto pamiętać. Daje ono możliwość osiągnięcia większych zysków, przy mniejszych inwestycjach. Jednakże warto pamiętać, że osiągnięcie takich zysków jest również związane z ryzykiem.